You are here


Doorslaande tong

Alle accordeons zijn gebaseerd op de 'doorslaande tong'. In China wordt deze techniek al eeuwen toegepast. De komst van een harmonium rond 1830, inspireerde Europese instrumentbouwers blijkbaar. Er verschenen vele accordeon-varianten, die ook vandaag nog volop worden bespeeld.

Concertina

Een van de eerste accordeon-varianten die in Europa (Duitsland en Engeland) op de markt kwam. De concertina is een klein, zeshoekig instrument met aan beide zijden tongblokken. Op de diatonische varianten - de anglo-concertina's -  zitten de lage tonen links en de hoge tonen rechts. De english concertina is chromatisch.

You may need: Adobe Flash Player.

Trekharmonica

De techniek van dit instrument is vergelijkbaar met die van de mondharmonica. Het is 'wisseltonig', waardoor onder een knop duwend en trekkend andere tonen klinken. En hij is 'diatonisch', waardoor hij alleen kan spelen in de toonsoort(en) waarin hij gestemd staat. Aan de linkerkant beschikt de trekharmonica over bas- en akkoordknoppen, een ritmebox eigenlijk. Rechts de melodieknoppen, waarbij elke rij meestal een toonladder vertegenwoordigt. Vanwege zijn geringe omvang zijn de dynamische en ritmische mogelijkheden van de trekharmonica ongekend groot.

You may need: Adobe Flash Player.

Sheng

De Sheng is een van de oudste Chinese instrumenten; het wordt al zo'n 3.000 jaar gebruikt. Dit kleine mondorgeltje bestaat uit een luchtkamer die via een blaaspijpje wordt gevuld. Daarbovenop staan een twintig- of dertigtal bamboe pijpen van verschillende lengte. Door de opening in een pijpje af te sluiten, staat de bespeler toe dat de lucht langs de tong gaat, om de toon te laten klinken.

You may need: Adobe Flash Player.

Bandoneon

In 1854 ontwikkelde de Duitse bouwer Heinrich Band de bandoneon. Dit instrument heeft een lange balg die door de bespeler als het ware 'gebroken' wordt op de knie om zeer felle accenten te krijgen. Net als bij de concertina - de basis voor de bandoneon - geeft elke afzonderlijke toets aan beide kanten van de bandoneon een afzonderlijke toon. De akkoorden moeten worden opgebouwd uit losse tonen. De bandoneon is wisseltonig: duwen en trekken geeft een verschillende toon. In Nederland is de bandoneon in een klap bekend geworden door de bruiloft van Willem-Allexander en Maximá in 2002, waarbij Carel Kraayenhof Adiós Nonino van Astor Piazolla speelde.

You may need: Adobe Flash Player.

Chromatisch Accordeon

Het accordeon is waarschijnlijk hetgeen al die bouwers op basis van de doorslaande tong voor ogen hadden. Een chromatisch instrument, met ongekende technische mogelijkheden... Aan de linkerkant de bas- en akkoordknoppen, waarmee ritmisch begeleid kan worden. Rechts wordt de melodie gespeeld, op klaviertoetsen of op knoppen. Het accordeon is niet wisseltonig, onder een knop klinkt één toon, ongeacht de balgrichting. Het hart van dit instrument is de balg, de dynamiek van de speler bepaalt de intensiteit van de klank.

You may need: Adobe Flash Player.

  • View in English
  • Bekijk in het Nederlands

Artiesteningang